نبود بلكه تمامت معلومات خود را در خاطر حاضر داشت ، در ماه جمادى اولى از سال 610 در شيراز به رحمت ايزدى پيوست و در قبرستان باهليه شيراز مدفون گرديد . امن آباد : نام قديمى آن برك ، بر وزن فلك بود وقتى از حليه آبادى بيفتاد و بيابانى خوفناك گرديد و بعد از امنيت او را امن آباد بگفتند ، پانزده فرسخ ميانه شمال و مغرب آباده است . امير آباد : سه فرسخ جنوبى آباده است . « 1 » ايزد خواست : يازده فرسخ ميانه شمال و مغرب آباده است . « 2 » بيدك : دو فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق آباده است . « 3 » تخت رود : چهار فرسخ ميانه جنوب و مشرق آباده است . « 4 » چاليان : چهار فرسخ ميانه جنوب و مشرق آباده است . « 5 » جرمودق : ربع فرسخى ميانه جنوب و مشرق آباده است . « 6 » چغاد : يك فرسخ و نيم ميانه مغرب و شمال آباده است . « 7 » چنار : سه فرسخ ميانه جنوب و مغرب آباده است . « 8 » حسين‌آباد : دو فرسخ جنوبى آباده است . « 9 » حسين‌آباد بهمنى : دو فرسخ ميانه شمال و مغرب آباده است . خرم آباد : يك فرسخ كمتر شمالى آباده است . ددق « 10 » : يك فرسخ جنوبى آباده است . دشت بيضا : سه فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق آباده است . « 11 » سورمق « 12 » : سه فرسخ و نيم ميانه جنوب و مشرق آباده است ، گويند اصل سورمق ، سورمه است و چون در آن صحرا ، گنبد سياه از هفت گنبدان شاه بهرام بود كه هر يكى به مناسبت ستاره ، رنگى داشت تمامى آن دشت را به مناسبت سورمه گفتند و شيخ نظامى فرموده است « 13 » : چونكه بهرام كيقباد كلاه * تاج كيخسروى رساند به ماه

--> ( 1 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 270 . ( 2 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 270 . ( 3 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 271 . ( 4 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 : ( تحت رود ) . ( 5 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 . ( 6 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 . ( 7 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 : ( صغاد ) . ( 8 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 . ( 9 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 . ( 10 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 : ( دهدق ) . ( 11 ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 271 . ( 12 ) . ( سرمق : شهركى كوچك است همه احوال آن همچنان اقليد است اما زردآلوست آنجا كه در همه جهان مانند آن نباشد ) فارسنامه ابن بلخى ص 124 و نزهة القلوب ص 122 . ( 13 ) . ر ك : هفت پيكر نظامى ، ص 145 ، چاپ وحيد دستگردى .